Hoe train je cliënten met obesitas?

obesitas

Als trainer is het natuurlijk niet moeilijk om je in te beelden hoe iemand met net zo’n gebeeldhouwd fysiek als jij zich in de gym manoeuvreert. Maar wat als iemand twee keer zo zwaar is? Dat vergt toch een behoorlijk andere aanpak. En aangezien 15% van de volwassen Nederlanders met obesitas kampt, is de kans groot dat jij ooit met deze situatie te maken krijgt.

Hoe we dan wél mensen met obesitas kunnen trainen?* Check die lijst!

* De tips hier zijn bedoeld als overwegingen die je kunt maken bij zeer zwaarlijvige cliënten. Er is niet “één” obese cliënt. Ieder individu is anders.

1. Niet te veel liggen en opstaan.

Afhankelijk van de mate van beweeglijkheid, kan het goed zijn om oefeningen voornamelijk in de staande positie uit te laten voeren. Voor ernstig zwaarlijvige personen is het een heel gedoe om op te staan, laat staan om dit continu te moeten doen. Dat is al een workout op zich.

Ook kan het lastig zijn om vanaf een bankje omhoog te komen. Vervang in dit soort gevallen een dumbbell press gerust voor een machine press of cable press.

Wanneer je toch besluit liggende oefeningen te doen, kun je deze prima aansluitend doen, zoals bijvoorbeeld een glute bridge met een crunch.

2. Kijk uit met high-intensity

Ik herinner me een les tijdens mijn sportopleiding waarin we het tv-programma Obese gingen kijken en de minder goede punten van de trainingen moesten noteren. Geloof me, dat bleek een waslijst. Vooral de mate van intensiteit waar deze (ongetrainde) mensen aan werden blootgesteld was, eh…

Als iemand van 180 kilo al pijn heeft met het uit bed komen, dan laat je diegene dus niet huilend een verre sprint trekken op maximale snelheid.

Maar goed, waarschijnlijk werkt dat iets beter voor de kijkcijfers dan iemand twintig minuten steady-state op een hometrainer zien zitten.

3. Oefeningen met lage impact

Pas op met hoge-impact-oefeningen, dus oefeningen waarbij beide benen tegelijk van de grond zijn, bijvoorbeeld sprintjes of box jumps. Tenminste, als je wilt dat je cliënt bij je blijft en geen overstap maakt naar de fysio.

4. Rekening houden met oefeningen die te veel schudden

Als veel vrouwen van middelbare leeftijd het al gênant vinden dat hun “kipfiletjes” schudden tijdens het zwaaien, kun je nagaan hoe het kan zijn voor iemand met overgewicht om mountain climbers of jumping jacks te doen.

5. Unilaterale beenoefeningen?

Oftewel oefeningen met één been. Op zich niets mis mee, tot je iemand met pak ‘m beet vijftig kilo extra vetmassa bulgarian split squats laat doen…

6. Complexiteit van oefeningen

Bewaar die barbell clean & jerk gerust voor een ander of voor een later stadium. Niet alleen omdat het voor mensen met obesitas fysiek soms lastiger is complexe oefeningen uit te voeren, maar ook omdat voor velen de gym best een intimiderende omgeving is. Je laat iemand geen zelfvertrouwen krijgen door lastige oefeningen door diegene zijn strot te duwen terwijl je twintig verschillende cues in zijn oren tettert.

7. Wees motiverend

Om op punt 6 door te gaan: wees motiverend in je coaching. Vertel liever vaker wat iemand wél goed doet, dan wat iemand niet goed doet. Mensen met obesitas hebben al genoeg te maken met negatieve oordelen van de buitenwereld. Wat ze fout doen, dat weten ze inmiddels wel. Wees opbeurend wanneer iemand bijvoorbeeld zichzelf pusht tijdens het squatten, in plaats van tot in den treure oreren over ~ het incorrect bracen van de core ~.

8. Check de grootte van apparaten

Veel machines in de gym zijn geen one-size-fits-all. Sterker nog: veel machines zijn couple-of-sizes-behalve-mensen-met-obesitas. Check van tevoren even of factoren als het zitje, de bewegingsbaan en de breedte niet te klein zijn.

Zodoende. Hopelijk schelen deze tips een hoop onnodige trial-and-error momentjes en ga je een stuk kundiger met je eerstvolgende cliënt om. Train ze!